Soğukların fazlasıyla hüküm sürdüğü yaşadığımız bu aylarda, her kesimi merhamete davet ediyorum. Çünkü bu soğuk ve karlı havaların tüm canlıların hayatını riske soktuğunu hep birlikte yaşayıp görüyoruz. Gözlerimiz, duvar dibinde soğukta tir tir titreyen kedileri görmeli; onların yaşantısına el atmalıdır. Yine ayazda kalan köpekler için herkes, şartlarının el verdiği nispette yaşamlarına yardımcı olmayı görev bilmelidir.

Hülasa, merhamet bizim için en büyük duygudur. Hepimizin bire bir kabul ettiği “BUGÜN VARIZ, YARIN YOKUZ” düşüncesi daima aklımızda olmalı ve asla unutulmamalıdır. Bunun yanında dar gelirli vatandaşlarımızı ve onların minicik çocuklarını, soğukta titrerken hep gözümüzün önüne getirelim. Yani EMPATİ YAPALIM; o şartlarda bizim çocuklarımızın olduğunu varsayarak ona göre davranalım.

Bu soğuklarda odunu, kömürü olmayanlara el atmak büyük bir hayırdır. Bilhassa bu mübarek Ramazan ayında yapılan her insani oluşum çok daha büyük değer kazanır. İşte önce insan, sonra Müslümanız; o hâlde bu konuda gereğini yapmak bizim için büyük bir sevaptır. Vefat eden annemiz, babamız için bu soğukta ihtiyaç sahiplerine el uzatmak en büyük sevaptır.

Bunu yalnızca hükümetten ve belediyelerden beklemek asla bizi kurtarmaz. Onun için “NE YAPARSAN ELİNLE, O GİDER SENİNLE” diyerek bu hayır konusunda vicdanlara sesleniyorum. Bu çorbada hepimizin tuzu bulunsun; gücümüz yettiği kadar. Haydi, şimdiden Allah hayırlarınızı kabul etsin diyorum.

Hz. Mevlânâ’nın veciz sözleriyle bitirelim:

“Sizi özenlere hâlâ selam veriyorsanız, bu vicdanınızın sadakasıdır.”

Bu güzel duygularla tüm vatandaşlara sağlık ve bereketli günler dilerim.