İnsan olarak Yüce Mevlamızın bizi neden yaratğını, iyice düşünmek bir zekâ meselesi olduğunu birde ben hatırlatmak istiyorum. Yüce mevlam " Yaratılmışın, en şereflisi hülasası insandır." Bunu sürdürmek ve buna layık olmak en büyük insanlıktır. Yani para pulla, görevimizi yapmış olamayız. Mevkimizi ve paramızı diğer canılara harcamak en büyük fazilettir. Onun için, başta ormanlar, ağaçlar ve tabiatın tümünde sorumlu yine insandır. Bir düşünelim? Biz insanlara tümüyle muhtaç hayvanlar: Kedilere, köpeklere, işkence yapanlara dinimiz islami bakımdan büyük günah işlediklerini hatırlatırım. Bunlar yetmezmiş gibi, bizlere etini, sütünü ve canlarını veren hayvanlara' da yapılan eziyetleride insan olarak kabul edemiyorum. Gelin durumu şöyle böyle müsait olanlar, tüm varlıklara gücümüz el verdiği kadarıyla kol, kanat gerelim. Yoksa boş geldik, ahirete boş gideriz. Rabbimin verdiği can ve akıllı değerlendirmemiş oluruz. Kışın bu aylarında, soğukta titreyen canlılar ile insanları aklınız ve vicdanlarınızda taşıyın. Bana göre insanın en fazileti empati (KENİ BAŞKASININ YERİNE KOYMAKTIR) yapandır. O zaman daha merhametli, bir insan olarak davranırsanız. Benim burada dile getirmek istediğim, iline ve devletine, milletine yararlı birer insan olarak, hep adımız anılsın. Çünkü hayat bir nefes kadar kısadır. Gözümüz hep diğer muhtaç canlıların yaşantısında olsun. Karlı çıkan yine biz oluruz.

CENAP ŞAHABETTİN’in bu güzel sözleriyle bitirelim "YALNIZ SENİ SEVENLERİ SEVMEK SEVGİ DEĞİL, DEĞİŞ TOKUŞTUR." Ona göre hareket etmeyi tavsiye ederim.

Bu vesile ile tüm vatandaşlarıma sağlık ve mutluluk dilerim. Saygılarımla…