Şöyle bir eski yıllarınızı düşünün hele. Ramazan ayının başlaması ile halkın telaşını bir göz önüne getirin.

Zengininden fakirine, işçisinden patronuna ve çalışanından emeklisine, ramazan hazırlıkları içerinde olduğunu da hatırlayın. Ramazan diye en fakir evlerde bile kazanlar kaynar, hatta kadayıfların altı bile kızarırdı.

Şimdi mi?

Artık tükenen ve adı bile kalmayan orta direk dediğimiz kesimin bile artık Ramazan hazırlığı yok. Filesini alıpta pazara gidene bile rastlamak neredeyse mümkün değil. Fakir kesim zaten kan ağlıyor. Emekliler mi? Ramazan’da ve sonrasındaki bayramda torunlarına harçlığı nasıl verecekleri endişesi içerisinde bunalım geçiriyorlar olsa gerek. Zira kendisi sürünen emekli, zaten kaynatamadığı kazanı nasıl olsa ramazanda da kaynatamaz halde.

Tuzu kuru olanlara bir diyeceğimiz yok. Mesela Gaziantep Esnaf ve Sanatkârlar Odası Birliği Başkanı İsmet Özcan, hangi düşünceyle söyledi çözmek mümkün değil, fiyatların yüksek oluşu için, bütçen yetmiyorsa gitme tavsiyesinde bulundu. Acaba yoksul ve dar gelirlinin yeme içme mekanlarına gitmeye hakkının olmadığını mı ima etmek istedi?

Kısacası bu ramazanda da yine işçi, asgari ücretli ve emekli üzülecek her halde.

Her şeye rağmen Ramazanınız mübarek olsun…