Sokakta, caddede ve de her yerde rastladığınız kime sorsanız, önce bir ah çeker ve arkasından "eskiden böyle miydik" cümlelerini işitirsiniz. Çünkü vatandaşın illa da ekonomik sıkıntısının belirtileridir bu cümleler.

Yaşı müsait olanlar için söylüyorum, hatırlarsanız eskiden bir devlet memuru emekli olduğunda, aldığı emekli ikramiyesi ile en azından bir ev alabilir ve de kiradan kurtulurdu. Bir emekli, emekli maaşı ile çocuk bile okutabilirdi. Mesela benim babam da emekliydi ama üniversite, lise ve ortaokul olmak üzere 6 çocuk okutabilmişti emekli maaşı ile.

Şimdilere bakıyorum da emeklilerin durumu sadece perişanlık. Emekli maaşı ile çocuk okutmak değil, yiyecek ekmek bile bulamaz durumda. Sokaklarda hep rastlamışsınızdır. Çöp bidonlarından atık toplayanların çoğunluğunun emekli olduğuna şahit olmuşsunuzdur. Bir iş yerindeki kazada ölenlerin emekli olduğunu da işitmişsinizdir.

Peki nereye gidecek bu durum?

Emeklinin durumu perişan da esnafın, asgari ücretlinin ve hatta işçi ve memurun durumu sanki daha mı farklı, daha mı refah içerisindeler.

Diyorum ki, artık bizi yönetenlerin, bizleri, yani emekli, işçi, memur, asgari ücretli kısaca bu vatandaşı düşünmesi zamanı geldi de geçiyor bile. TÜİK'in verileri ile kıskaca alınanların artık gerçek verilerle rahata kavuşturulması zamanı da geldi ve geçiyor bile.

Bakalım ne zaman vatandaşın da yüzü gülecek? ...