23 Nisan Ulusal ve Egemenlik bayramının gerektiği şekilde kutlanmaması yanında bir de bayrak asma krizi ile karşılaştık. Zira Milli günümüzde, özellikle belediye otobüslerinde bayrak göremedik.

Aslında bu Milli günümüzde esnafımızda da hiç denecek kadar bayrak asılı idi. Belediye otobüsleri ve esnaf ta bayrak görülmemesi elbette bizce üzüntü verici bir olay. Zira Milli günümüzde, milli bayrağımızın, bırakın esnafı evlerde bile asılması gerekmez mi? Ama göremedik.

Eski bayramlarımızı şöyle bir hatırlayın hele. Tüm belediye otobüsleri, halk otobüsleri ve de iş yerleri bayraklarla donatılırdı. Bu bayraklar bizim milli duygularımızı daha da perçinleştirirdi.

Bilemiyorum, nedense bu 23 Nisan Milli bayramımızda, her zaman kalbimizde ve gönlümüzde olan bayrağımızı görmek istedik ama gönlümüzün istediği gibi göremedik.

Kimseyi suçlamak amacı ile söylemiyorum ama, ilgililere de hatırlatmak istiyorum sadece.

Bu dizeleri her zaman söylerim:

Vatan için destanlar yazmak, övgüler yapmak istiyorum. Ama kalemin kelamın işi değil bu. Onun için en güzel destanı kanlarıyla sulayan adsız kahramanlar söyledi. Onun için en güzel destanı Dumlupınar’da, Sakarya’da Allah, Allah diyen ağızlar yazdı.

Dilerim sonraki Milli bayramlarımızda, Milliliğimizi temsil eden şanlı bayrağımızı her yerde görürüz…