Taziyede Sorulan Soru
Bir taziyeye gittiğinizde çoğu zaman aynı soru duyulur:
“Falanca gelmedi mi?”
İnsan o anda düşünmeden edemiyor:
Niye soruyorsun? O kişi sağlığında görmedi ki, ölüsüne gelsin…
Adam zaten vefat etmiş; artık geleni de göremez, gelmeyeni de…
Bir gün bir taziyedeydim. Yaşlı bir amca köşede sessizce oturuyordu. Gelen giden herkes birbirine aynı soruyu soruyordu:
“Falanca gelmedi mi?”
“Filanca niye yok?”
Yaşlı amca bir süre dinledi, sonra usulca konuştu:
“Evlatlarım,” dedi, “insanlar hayattayken birbirini ziyaret etse, gönül alsa, hatır sorsa; bugün burada kim geldi, kim gelmedi diye konuşmaya gerek kalmazdı.”
Ortam bir anda sessizleşti. Herkes başını önüne eğdi. Çünkü aslında doğru olan buydu.
Ölüm, bir son değil; geride kalanlara bir ders, bir hatırlatmadır.
Sevdiklerimizi kaybettikten sonra değil, hayattayken arayıp sormalıyız.
Bir bardak çay içmek için zaman ayırmalı, bir selam vermeyi ihmal etmemeliyiz.
Çünkü taziyeye gelip gelmemek değil, hayattayken gönül almak önemlidir.
Ölünün arkasından “Niye gelmedi?” demek yerine, dirinin yanında “İyi ki geldin” diyebilmek en güzelidir.
Unutmayalım…
Gönüller hayattayken kazanılır.
Sevgi, sağlığında gösterilir.
Taziyede değil, hayatta yan yana olmak gerekir.
Belki de en büyük ders şudur:
Bugün arayabileceğiniz birini yarına bırakmayın.
Çünkü yarın, taziyede “Gelmedi mi?” diye sorulanlardan biri siz olabilirsiniz…
Sevgi, saygı ve muhabbetlerimle.
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
İbrahim Halil Şimşek
GEÇ KALAN PİŞMANLIK "Kazan Kalem"
Taziyede Sorulan Soru
Bir taziyeye gittiğinizde çoğu zaman aynı soru duyulur:
“Falanca gelmedi mi?”
İnsan o anda düşünmeden edemiyor:
Niye soruyorsun? O kişi sağlığında görmedi ki, ölüsüne gelsin…
Adam zaten vefat etmiş; artık geleni de göremez, gelmeyeni de…
Bir gün bir taziyedeydim. Yaşlı bir amca köşede sessizce oturuyordu. Gelen giden herkes birbirine aynı soruyu soruyordu:
“Falanca gelmedi mi?”
“Filanca niye yok?”
Yaşlı amca bir süre dinledi, sonra usulca konuştu:
“Evlatlarım,” dedi, “insanlar hayattayken birbirini ziyaret etse, gönül alsa, hatır sorsa; bugün burada kim geldi, kim gelmedi diye konuşmaya gerek kalmazdı.”
Ortam bir anda sessizleşti. Herkes başını önüne eğdi. Çünkü aslında doğru olan buydu.
Ölüm, bir son değil; geride kalanlara bir ders, bir hatırlatmadır.
Sevdiklerimizi kaybettikten sonra değil, hayattayken arayıp sormalıyız.
Bir bardak çay içmek için zaman ayırmalı, bir selam vermeyi ihmal etmemeliyiz.
Çünkü taziyeye gelip gelmemek değil, hayattayken gönül almak önemlidir.
Ölünün arkasından “Niye gelmedi?” demek yerine, dirinin yanında “İyi ki geldin” diyebilmek en güzelidir.
Unutmayalım…
Gönüller hayattayken kazanılır.
Sevgi, sağlığında gösterilir.
Taziyede değil, hayatta yan yana olmak gerekir.
Belki de en büyük ders şudur:
Bugün arayabileceğiniz birini yarına bırakmayın.
Çünkü yarın, taziyede “Gelmedi mi?” diye sorulanlardan biri siz olabilirsiniz…
Sevgi, saygı ve muhabbetlerimle.